Dagblad Suriname heeft in een redactioneel artikel de discussie opgepakt en onder andere gesteld dat economische vooruitgang nog geen ontwikkeling is. Verder herhaalde de krant het geen een van de panelleden gesteld heeft in voornoemde discussie, namelijk dat asfaltering van wegen nog geen ontwikkeling betekent. Laat mij vooraf stellen dat de definitie van het begrip ontwikkeling dat in dit stuk aan de orde zal zijn bekeken moet worden in het kader van de sociaal-economische ontwikkeling. Nou, vrij interessant en enigszins moeilijk te begrijpen waarom er publiekelijk verklaard wordt dat er geen ontwikkeling in Suriname is, terwijl het zichtbare en meetbare indicatoren zijn die stabilisatie, groei en ontwikkeling op vele vlakken bevestigen.
Als de man van de straat die zich dagelijks niet bezighoudt met de analyse van hetgeen zich op economisch gebied voltrekt in Suriname, uitspraken doet als straks aangehaald, dan kan mijnerzijds enigszins begrip hiervoor opgebracht worden. Maar het is goed om aan te geven dat ook deze categorie Surinamers in staat geacht moet worden om objectief vast te stellen dat er wel sprake is van sociaaleconomische ontwikkeling. Niemand in Suriname kan en mag ontkennen dat de welvaartspreiding die het resultaat moet zijn van een integraal sociale zekerheidsbeleid, welke onder andere de crosscutting issues als sociale woningbouw, medische zorg, oudedagvoorziening, woninghuur subsidie, toegankelijkheid van onderwijs op alle niveaus, goed nationaal vervoersbedrijf moet behelzen nog niet de gewenste kwantitatieve en kwalitatieve graad bereikt heeft. Deze feitelijke vaststelling kan ook nimmer een indicator zijn met name voor wetenschapper s om daaruit de conclusie te trekken dat er dan geen sprake bestaat van ontwikkeling in Suriname.
Ik vind de stelling die inhoudt dat asfaltering van straten/wegen nog geen ontwikkeling betekent volledig absurd. Een van de primaire activiteiten die leiden naar een sociaal economische ontwikkeling van een land is zonder twijfel een conditioneel goed wegennet of infrastructuur. En dat betreft het in deze redenering niet enkel het ontsluiten van de gebieden waar de natuurlijke hulpbronnen voorkomen, nee het gaat ook om de straten die leiden naar de kantoren, de warenhuizen, de havens, de landbouw gronden, de ontspanningsoorden, de scholen, de markten etc. Het gaat erom dat alle plaatsen waar er activiteiten ontplooid worden voor de sustainable development van het land goede wegen moeten bestaan. Immers, de investering in voertuigen door het kader dat de planningen maakt, het jong kader opleidt, maar ook de ondernemer en de havenautoriteiten dienen duurzaam ingezet te worden. Wanneer deze preconditie ontbreekt, kan er nimmer sprake zijn van een sneller en consistente sociaale-conomische ontwikkeling.
Een geasfalteerde weg biedt directe zichtbare perspectieven aan ondernemers en het gewone volk om subeconomische activiteiten te ontplooien, hetgeen direct effecten zal hebben op de sociale ontwikkeling van die mensen of het gebied. Asfalteren van wegen houdt per definitie zoals in deze context gedefinieerd dus ontwikkeling in. No doubt about that.
Wat kan dan de redenen zijn waarom mensen, deskundigen met gevestigde namen, de negativisten uitgezonderd, tot deze ongenuanceerde uitspraken overgaan. Het antwoord op deze vraag is voor mij als maatschappij-analist met een vaste en bekende ideologische invalshoek erg simpel te beantwoorden. Er zijn zichtbaar/hoorbaar op dit moment drie groepen te onderscheiden die ziende blind zijn voor wat betreft de sociaaleconomische ontwikkeling van Suriname in de periode 2000-2009. De eerste groep betreft de Surinamers die gemakkelijk het slachtoffer worden van de indoctrinatie van het milieu waarin zij bewegen. De eigen mening wordt ondergeschikt gemaakt aan de mening van anderen, vaak leiders in die omgeving.
De tweede groep bestaat uit institutioneel en maatschappelijk slecht geschoolden en mensen die leiden aan paranoia. Deze mensen zien in iedereen een gevaar en gaat er van uit dat zij slechts iets goed kunnen doen. In werkelijkheid is wat zij als goed typeren slecht. De derde groep die tegen beter weten in anders dan de werkelijkheid propageren, bestaat helaas uit goed opgeleide krachten, veelal wetenschappelijk onderricht. Kwantitatief bezien is de groep niet groot, doch hun uitspraken hebben wel een grote invloed op dat deel van de gemeenschap dat niet instaat, is politieke analyse en of agitatie te onderscheiden van het puur wetenschappelijke benaderen van het sociaaleconomische vraagstuk van Suriname. Deze groep bestaat meestal ook uit intellectuelen die politiek teleurgesteld zijn, of in ongenade gevallen zijn bij het heersende coalitionele establishment. Kortom alle drie groepen hebben uiteindelijk een eenduidig vertrekpunt namelijk oppositie voeren. In een democratie moet dit als legitiem gezien worden, maar ik moet ook opmerken dat deze situatie tevens het inluiden van het falen of vallen van de democratie inhoudt.
Tenslotte zij opgemerkt dat in geen enkel land met een kapitalistische ontwikkelingsstructuur of strategie, waar het socialisme zij het in de vorm van het revisionisme, eens de macht gehad heeft of nog in coalitieregering deelneemt aan het bestuur van het land, gelukt is de welvaart preiding proportioneel te regelen. In Amerika, het rijkste land ter wereld waar het Wallstreet kapitalisme heerst leven miljoenen mensen in bittere armoede. Meer dan 40 miljoen mensen ontberen een Healthcare Insurance. Maar er is toch sprake van ontwikkeling. Met Kapitalistisch Suriname is het niet anders gesteld.
Aldus Bert Eersteling
Vikaash S.
Have a nice day.